कविता: म को?

मास्टर साहब बन्न सकिन
लेक्चरर त कुरै नगरौँ
मेरो औंकात थियो, थिएन
त्यो मलाई थाहा भएन
दिनभरी मजदूरी गरेर
पेट पाल्ने आमाबालाई त
झन दोष नै दिईन
लेक्चर, मास्टर बन्ने
औकात नै नहुनेले
डाक्टर इन्जिनियर त
सोँच्ने कुरै भएन

म पनि कस्तो!
बेलैमा नेता की ठेकेदार बन्नुपर्थ्यो
मास्टर साहब,लेक्चर
डाक्टर,इन्जिनियर सबैले
नमस्कार ठोक्थे
म कसरी हुन सक्थेँ नेता की ठेकेदार
झुट बोल्नै आउँदैन
दुईचार जानालाई भिडाएर
फाइदा लिनै जान्दिनँ

अनि म को त?
डाक्टर,इन्जिनियर लेक्चर
मास्टर साहब,ठेकेदार र नेतालाई
सलाम ठोक्ने मान्छे
हों मलाई त्यस्तै लाग्यो
एउटा अन्तिम प्रश्न
तपाईंलाई कस्तो लाग्यो
उत्तर दिने मेरो होइन
अब तपाईंको पालो

– नारायण कोइराला
तानसेन,पाल्पा