बोक्सीको आरोपमा हजुरआमा र नातिनीमाथि कुटपिट: चार जना पक्राउ

​– कैलालीको भजनीमा अन्धविश्वासको जघन्य रूप: सामान्य घरमा बसिरहेका वृद्ध महिला र अबोध नातिनीमाथि आक्रमण
– पीडितको जाहेरीपछि प्रहरीद्वारा चारै जना आरोपी नियन्त्रणमा, घटनाको अनुसन्धान तीव्र
​

२१औँ शताब्दीको आधुनिक युग र प्रविधिको विकासको दाबी गरिरहँदा पनि हाम्रो समाजमा जरा गाडेर बसेको घृणित अन्धविश्वास र सामन्ती सोचले फेरि एकपटक एक अबला परिवारमाथि वक्रदृष्टि लगाएको छ।

कैलाली जिल्लामा ‘बोक्सी’ जस्तो हास्यास्पद र पाखे आरोप लगाएर एक वृद्ध महिला र उनकी नातिनीमाथि निर्मम कुटपिट भएको छ। यस घटनाले सभ्य भनिने समाजको कुरूप र पाखे अनुहारलाई फेरि एकपटक उदाङ्गो पारेको छ।

​१. घटना विवरण र पृष्ठभूमि
​घटना भएको मिति र समय: २०८३ साल कात्तिक १० गते, राति २१:०० बजे
​स्थान: जिल्ला कैलाली, भजनी नगरपालिका–०५, मिलनपुर
​कैलालीको भजनी नगरपालिका–०५ स्थित मिलनपुर बस्ने ५६ वर्षीया हसना देवी डगौरा आफ्नै घरमा शान्तपूर्वक बसिरहेकी थिइन्।

ठीक त्यसैबेला, समाजमा व्याप्त अन्धविश्वास र कुसंस्कारले ग्रसित केही व्यक्तिहरू उनको घरमा प्रवेश गरे। कुनै प्रमाण वा आधार बिना नै उनलाई ‘बोक्सी’ को निराधार र गम्भीर आरोप लगाउँदै ती व्यक्तिहरूले हसना देवी र उनकी नातिनीमाथि शारीरिक आक्रमण तथा कुटपिट गरे।

सौभाग्यवश, पीडितहरूको शारीरिक अवस्था हाल सामान्य रहेको बताइएको छ, तर उनीहरूको मानसिक स्वास्थ्य र आत्मसम्मानमा परेको चोट भने गम्भीर छ।

​२. उजुरी र पक्राउ परेका मुख्य पात्रहरू
​घटनालगत्तै पीडित पक्षले साहस जुटाउँदै कात्तिक ११ गते दिउँसो १३:०० बजे इलाका प्रहरी कार्यालय भजनीमा औपचारिक जाहेरी दर्ता गराएको थियो। पीडितको जाहेरीको आधारमा प्रहरीले तत्काल तत्परता देखाउँदै घटनामा संलग्न चारै जना आरोपीलाई पक्राउ गरेको छ।
​पक्राउ पर्ने पात्रहरूको विवरण:
​कृष्ण डगौरा (उमेर ५६ वर्ष, भजनी नगरपालिका–०५, मिलनपुर निवासी)
​राजु डगौरा (उमेर २९ वर्ष, सोही स्थान निवासी)
​राजन डगौरा (उमेर २२ वर्ष, सोही स्थान निवासी)
​उर्मिला डगौरा (उमेर ३५ वर्ष, भजनी नगरपालिका–०७ निवासी)
​प्रहरीले पक्राउ परेका चारै जनाविरुद्ध आवश्यक कानुनी प्रक्रिया अगाडि बढाइरहेको छ र घटनाको सम्बन्धमा थप अनुसन्धान जारी छ।
​३. सम्पादकीय टिप्पणी र निष्कर्ष: अब पनि नचेत्ने हो भने…?
​कानूनको दृष्टिमा यो केवल एउटा साधारण कुटपिटको घटना मात्र होइन, यो सामाजिक सद्भाव, मानवीय मूल्य र महिला अधिकारमाथिको गम्भीर प्रहार हो।

​कडा कानुनी कारबाही: न्यायपालिका र प्रशासनले यस घटनाका दोषीहरूलाई कुनैपनि राजनीतिक वा अन्य दबाबमा नपरी हदैसम्मको कानुनी कारबाहीको दायरामा ल्याउनै पर्छ। यस्ता आपराधिक मानसिकता बोकेकाहरूलाई कडा दण्ड नदिएसम्म समाजमा यस्ता कुप्रथाहरू दोहोरिरहनेछन्।

​सामूहिक चेतना: दण्ड र सजायले मात्र यो समस्याको दीगो समाधान दिँदैन। यसका लागि गाउँ-गाउँमा जरा गाडेर बसेको पाखे सोच, अन्धविश्वास र महिलाप्रतिको हेय दृष्टिलाई उखेलेर फाल्न राज्य र स्थानीय तहले प्रभावकारी जनचेतनामूलक अभियान सञ्चालन गर्नुपर्छ।
​अन्तिम निचोड:
कागजी कानून र भाषणका पन्नाले मात्र अन्धविश्वासको कालो बादल हट्दैन। यदि समयमै यस्ता जघन्य अपराध गर्नेहरूलाई समाजबाट सामाजिक र कानुनी रूपमा बहिस्कार गरिएन भने, भोलि फेरि अर्को गाउँमा कुनै अबलाले यस्तै पीडा भोग्नुपर्नेछ।

त्यसैले, यो घटनालाई केवल एउटा प्रहरी रिपोर्ट वा समाचारमा सीमित नगरौँ, बरु हाम्रो समाजको जडसूत्रवादी सोच बदल्ने र यस्ता कुसंस्कारविरुद्ध जरोदेखि नै प्रहार गर्ने गतिलो चेतावनीको रूपमा लिनैपर्छ!
​